ÇOCUKLUK ARKADAŞIM.....
Çocukluk arkadaşım dı ...çocukluğumuzu yaşadıkmı bilinmez ama biz beraber büyüdük onunla....o biraz içine kapanıktı ve hep susardı...bende biraz huysuzdum galiba..heryerde onunla beraberdim..okul sırasını bile ikiye böldük biz ....ne ben onun önünden yürüdüm ne o benim arkamdan geldi..hep yanyanaydık beraber yürüdük...ben gülerken oda gülerdi ağlıyorsam gözyaşıma ilk o dokunurdu..hiç terketmedi beni...hırsımdan öfkemden herşeyi kırdığım zamanlar yeter artık sende git dediğim anlarda dahi eteğimi bırakmadı..yılları devirdik arkadaş değil biz dost olmuştuk. beni herhalimle kabul etmiş içine sindirmişti bir kere ne yapsam ne desem beni terketmiyordu..aynaya baktığımda ilk onu görüyordum ..herşeyi iki kişilik yapmaya başladım...bir bardak çay ona bir bardak çay bana...beni terketmeyen bu dosta acı çektirmemeliydim...gidenlerin vefasızların ve yaptığım birçok hatanın bedeline onuda ortak etmemeliydim..kendimden önce en çokda onu sevmeliydim...yoksa kolaymı dost bulmak,
benim için endişe edecek,
benim için nefes alacak ve
sadece sevgi adına kendini bana adayacak bir dost bulmak kolaymıydı...
kolay denirmiydi; sen benim gerçek dostumsun..
ve seni seviyorum dostum....
Güçlüye zalime dur bakalım orda dedik,
zayıfa hadi kalk yürü dedik..
ihanete yuh çektik gönülden uçmuş bir selama
eyvallah dedik....
birkaç gerçek dosta rastlasak secde ettik...
taş olduk sert durduk,toprağa basdık mert olduk..
Karagünleri de beraber yaşadık çocukluk arkadaşımla, acılara ev sahibi olduk beraber yıkıldık ve beraber dikildik dünyanın karşısına, ben kılıç oldum oda kalkan oldu bana ..söz verdik bir kere birbirimize yenilmeyecektik..dünyanın yalanına ...zafer bizim olacak ve bunu herkese anlatacaktık..eyy dünyanın yalanı dostun sahtesi ..
sen olsan ne çıkar,olmasan ne çıkar bak dostum var and içtik
son nefeste bile yanyana yürümeye.....
Çocukluk arkadaşım dı..çocukluğumuzu yaşadıkmı bilinmez ama biz beraber büyüdük onunla...
şimdi şiir gibi otuz yaşında bir kadınım
ve ben o çocukluk arkadaşımın ta kendisiyim....
"Ey hayat bir benimi unutmadın
bir benmi geldim aklına
varamadım bir dost yanına"
Elif Öztürk
